Faillissement aanvragen van een debiteur die niet betaalt

Een schuldeiser kan de rechtbank vragen een debiteur failliet te verklaren als die debiteur is opgehouden te betalen. De rechter toetst dat aan de hand van een paar vaste voorwaarden. U hoeft uw vordering niet tot in detail te bewijzen. Het is voldoende dat de rechter op basis van de stukken snel kan vaststellen dat de vordering bestaat.

• U heeft een vordering op de debiteur die opeisbaar is. De betalingstermijn is dus verstreken.
• Er is ten minste één andere schuldeiser met een onbetaalde vordering. Dit heet de steunvordering. Die hoeft niet opeisbaar te zijn.
• Uit de feiten blijkt dat de debiteur zijn schulden niet meer betaalt.

Wordt de vordering serieus en onderbouwd betwist, dan wijst de rechter het verzoek meestal af. De faillissementsprocedure is niet bedoeld om een inhoudelijk geschil uit te vechten. In dat geval past een gewone procedure of een kort geding beter.

Een faillissementsaanvraag wordt ingediend met een verzoekschrift. Dat kan alleen een advocaat doen. Het verzoek gaat naar de rechtbank in de regio waar de debiteur is gevestigd. De rechtbank plant een zitting, doorgaans binnen enkele weken, en roept de debiteur op om zijn kant van het verhaal te vertellen. Voor de behandeling betaalt u griffierecht.

In de praktijk komt het lang niet altijd tot een uitspraak. De oproep van de rechtbank maakt vaak in één keer duidelijk dat het u ernst is. Veel debiteuren betalen alsnog voor de zitting of stellen een regeling voor met zekerheden. Het verzoek wordt dan ingetrokken.

Verklaart de rechter de debiteur failliet, dan wordt een curator benoemd. De curator neemt het beheer over, verkoopt de bezittingen en verdeelt de opbrengst volgens de wettelijke rangorde. U dient uw vordering bij de curator in.

Een faillissementsaanvraag is snel en relatief goedkoop in vergelijking met een lange procedure. Juist daarom wordt het middel vaak ingezet om betaling af te dwingen. Dat mag, zolang u een reële vordering heeft en aan de voorwaarden is voldaan.

Gebruikt u de aanvraag lichtvaardig, bijvoorbeeld terwijl u weet dat de vordering wordt betwist of dat er geen andere schuldeisers zijn, dan kan dat als misbruik worden gezien. U loopt dan het risico dat u de schade van de debiteur moet vergoeden. De advocaat toetst uw zaak daarom vooraf kritisch.

Het is goed om hier eerlijk over te zijn. Als de debiteur daadwerkelijk failliet gaat, ontvangen gewone schuldeisers vaak weinig of niets. De kosten van de curator, de Belastingdienst en de bank met zekerheden gaan voor. Het faillissement zelf is dus zelden het doel. Het gaat om de druk die de aanvraag oplevert, en soms om het stoppen van een debiteur die steeds nieuwe schulden maakt.

Daarom bespreekt de advocaat ook de alternatieven en de combinaties die in uw situatie meer kunnen opleveren:

• Conservatoir beslag op bankrekeningen, voorraden of vorderingen, zodat er iets overblijft om u op te verhalen.
• Een beroep op uw eigendomsvoorbehoud of het terughalen van geleverde zaken.
• Een kort geding of een gewone incassoprocedure als de vordering wordt betwist.
• Het aanspreken van de bestuurder in persoon, als die verplichtingen is aangegaan terwijl duidelijk was dat de vennootschap niet kon betalen.

Hoe vollediger uw dossier, hoe sneller het verzoek kan worden ingediend. Verzamel de overeenkomst of opdrachtbevestiging, de facturen, uw aanmaningen en de reacties van de debiteur. Weet u van andere schuldeisers, noteer dan wie dat zijn en om welk bedrag het ongeveer gaat. De advocaat kan zo nodig helpen om een steunvordering te vinden.

Dan is haast geboden. U kunt op de zitting verweer voeren, een regeling treffen of laten zien dat u wel degelijk betaalt. Is het faillissement al uitgesproken, dan zijn de termijnen om daartegen op te komen zeer kort, soms maar acht dagen. Neem direct contact op en lees ook de pagina over faillissement voorkomen.